Trendwatcher Tom Palmaerts is na twee jaar terug in onze studio. Hij deelt de laatste trends en hoe je ze kunt vertalen naar jouw evenement.


26-06-2017 -  by Kevin Van der Straeten




Transcript

Trendwatcher Tom Palmaerts is na twee jaar terug in onze studio. Hij deelt de laatste trends en hoe je ze kunt vertalen naar jouw evenement.

 

Dag Tom, welkom in de studio.

 

Hallo.

 

Je was hier twee jaar geleden al.

 

Ja, klopt.

 

Ondertussen is er weer heel veel veranderd in deze wereld. Is wat je toen voorspeld hebt, uitgekomen?

 

Wat heb ik toen voorspeld?
Nee, vorige keer heb ik het, onder andere, gehad over ruwere materialen, authenticiteit. Dat zijn dingen die, echt wel, terecht gekomen zijn in de sector en dat je nu overal wel ziet, hé.

 

Weet je, de barista's en de tatoeages en het hout, tot in den treure toe.

 

Dus eigenlijk tijd voor iets nieuw.

 

Het is tijd voor iets nieuws, twee jaar verder.

 

Maar jij kijkt inderdaad altijd verder. Wat zit er nu op ons af te komen?

 

Behalve hier de Augmented Reality en de Virtual Reality.
Eén: we hebben een nieuw rapport uitgebracht. Jongeren, jongerentrends voor de volgende vijf tot tien jaar.
Nu, dat is wel belangrijk, om die vijf jaar vooruit te schuiven, omdat je, als je nu zegt: oké, dit moet je nu doen, dan ben je vaak te laat. Dus je moet toch wel iets meer ruimte geven. Je moet wat tijd krijgen om uw interieur aan te passen, uw stand aan te passen, uw sprekers te boeken, noem maar op.
Nu, als je aan mij vraagt: naar waar gaan we de volgende vijf jaar naartoe? Dan denk ik dat een aantal zaken, belangrijk zijn om over na te denken.
Eén: het craftmanship, de ambacht. We hebben nu graag een lekkere koffie. En we hebben graag het gevoel van authenticiteit.

 

Ja, en dan liefst nog zo iemand, die uitlegt: dat zijn die koffiebonen en dat is zo gemaakt.

 

De pure expertise dat dat uitstraalt, hé. En dat blijft. In se blijft dat. Maar elk gevoel, elke zweem van nostalgie gaat weg. Dus: het idee dat dat iets is zoals vroeger, dat moeten we voorbij gaan. Vandaar: alsjeblieft, stop met alle houten palletten, alle bric en brac. Ja, dat is ruw geweest, tof geweest, maar laat ons dat iets meer gaan bijschaven.

 

Maar zo een barista op een Piaggio scootertje ook niet meer. Dat mag nu een moderne zijn, maar wel met die craftman-schap.

 

Dat mag, dat moet die craftmanship hebben. Maar ik zou wat meer technologie toelaten. Ik spreek graag over de evolutie van craftmanship naar craftific. En craftific is de combinatie tussen die craftmanship, die soms zelfs oude ambacht, maar in relatie tot echt wel nieuwe technologie en innovatie.
En vandaar: doe dat zweempje nostalgie weg en blik echt vooruit. Vanuit de skills van de craft, maar dan samen met innovatoren.
Eén van de mooiste voorbeelden, dat ik recent gezien heb, is Ran Van Ongevalle, één van de bekendste cocktailmakers van het moment, in België. Uit Knokke, The Pharmacy, in samenwerking met Bacardi en met Proef. Een kitchenlabo, waarin ze echt puur met innovatie en food bezig zijn. En ze zijn nu, hij als klassieke bartender, een fantastisch geskillde kerel, hij is nu aan het samenwerken met een wetenschapper, om zijn skill naar the next level te brengen.
Want wij zijn met z'n allen vandaag thuis, aan het genieten van onze heerlijke Gin Tonic. En wij weten ondertussen al lang, dat dat specifieke Gins met specifieke Tonics moeten zijn. Als evenementorganisator, of als horeca, je kan daar niet tegenop. Je moet een volgende stap gaan zetten.
En zij hebben nu, crazy hoor, zij hebben een systeem ontdekt, om rum op twee minuten en een half, via geluidsgolven in de rum, een verouderingsproces te genereren, van drie jaar op sherryvaten. Dus op twee minuten en een half kunnen die hetzelfde creëren, dan drie jaar rum op een sherryvat te gaan leggen.
Jij kan thuis rum geen drie jaar laten liggen. Niemand. Zelfs met luxe wijnen zien we vandaag dat we dat kopen en onmiddellijk gaan drinken. Dit soort van service gaan bieden, een crafter, maar wel echt met de hulp van innovatie, van technologie, dat is echt een volgende stap.

 

Het is ook de story hé, dat daar bij is.

 

En het is de story, tuurlijk, absoluut.

 

Dat maakt het tot een belevenis, hé.

 

Absoluut, ja. En de kwaliteit.

 

Naast craftmanship, wat zie je nog?

 

Een gevaarlijke om te vertellen. Misschien wel. We zijn de afgelopen jaren, en ik vind het op zich een terechte evolutie, een belangrijke evolutie, maar we zijn gezonder gaan eten. En als mensen kijken naar: wat is gezond, of wat is ecologisch verantwoord, dan zijn we het Belgisch vlaggetje beginnen gebruiken.
Al onze producten, die we op ons evenement aanbieden, nul kilometer is op en top Belgisch. En ik vind dat goed.

 

Dat is ook een duurzame gedachte, hé.

 

Dat is een duurzame gedachte en we moeten fier zijn op onze Belgische roots. En ons niveau van kwaliteit van voeding, drinks. Wij hebben een heel hoog niveau. Maar, niet alles dat Belgisch is, is daarom even sustainable, even duurzaam. En ook niet alles dat Belgisch is, is even lekker.
En ik denk dat we dat, misschien nog niet volgend jaar, maar dat we dat wel, meer en meer, gaan doorprikken.
Als je nu al kijkt naar jonge mensen, eigenlijk moet het niet Belgisch zijn. Ze moeten weten waar het vandaan komt. En daar kunnen we meestal niet op antwoorden. Waar komt het effectief vandaan? Wat we hier aan het serveren zijn. En waar het vandaan komt, is het oké daar? Wat er daar gebeurt. En ik denk dat we, op die manier, ook rond gezondheid en duurzaamheid mogen gaan denken. Belgisch, hoe mooi ook, maar het Belgisch label is bijna een eerste stap, is een vereenvoudigd systeem van: het is oké.

 

Ja, want we kennen het. Het is uit de buurt.

 

Want we kennen het, het zal wel kwalitatief in orde zijn. En dat klopt allemaal wel. Maar het kan ook van veel verderaf. Dus ik denk dat we wel terug wat meer avontuur mogen steken. Het mag allemaal wel van verder komen, zolang we maar weten waar het effectief vandaan komt. En dat het waar het vandaan komt, dat het oké is, daar.
Dus dat rond food. Gezondheid blijft heel belangrijk.
Naar drinks toe: wij kunnen ons geen café zonder bier voorstellen. Maar dat café komt eraan. We zijn in grote evolutie naar sobering. Zeker en vast naar de jonge generatie, die, als je gaat kijken naar: evenementen en daarna naar huis rijden, die echt wel, meer en meer, beginnen letten op hun alcoholconsumptie.
Nu, ik geniet ongelooflijk hard van mijn glaasje wijn, dus ik hoop niet dat dat een trend wordt, die zich volledig doorzet. Maar je ziet wel een grote revolutie naar een stukje soberheid en vandaar ook de vraag naar meer variatie. En dan spreek ik niet alleen maar over fruitsappen, maar denk maar ook aan waters met lekkere aroma's. Of de mocktails. Dus veel meer een aanbod voor de niet alcohol gefocuste mens. En alsjeblieft niet alleen water en frisdrank, maar ook een beetje avontuur en prikkelende senses, op dat gebied.

 

En hoe zie jij evenementen, congressen, binnen dit en vijf jaar. Blijft dat de traditionele vorm, waar we een hele dag zitten te luisteren naar mensen?

 

Wel, ik denk: één, de sector heeft het niet gemakkelijk, hé. We zitten allemaal met wannabe-chefs-at-home. We willen allemaal stoefen, hoe goed we kunnen koken. We koken niet gedurende de week, maar voor vrienden wel. Doen alsof we ongelooflijk goed kunnen koken.

 

En we geven elkaar dan nog punten daarvoor ook, hé.

 

We geven dan punten, daarvoor. Zelfs al zitten we niet in één of andere televisieserie. We bingewatchen Netflix. En als je sprekers wilt zien, heb je de beste sprekers gewoon meteen op je televisie, op je computer. Dus sowieso experience. En daar zijn we al lang over bezig, maar dat wordt alleen maar belangrijker en belangrijker.
Nu, hoe krijg je mensen uit hun zetel? En hoe krijg je ze in beweging?
En dan moet ik meteen denken aan beweging en dit is wel een heel belangrijk issue.
Gelukkig, ik was vroeg roker en ik ben gestopt met roken. En ik ben net op tijd gestopt met roken, want dan is iedereen beginnen rokers bannen. Konden die bijna, ofwel buiten in de regen gaan staan, ofwel, hier en daar, in een soort visbokaal hun sigaret gaan roken. Een dampkot.
Maar we zien nu dat het bewegen een belangrijk issue wordt. En het zitten wordt het volgende punt, dat we gaan weg proberen krijgen. We beginnen te beseffen dat, gewoon een hele dag op uw luie poep zitten, dat dat niet goed is. Niet goed voor uw lichaam is, maar ook niet goed voor uw concentratie is. Dus we gaan, op de ene of de andere manier, mensen moeten in beweging krijgen op evenementen. En zeker en vast in het klassieke patroon van sprekers. Ik spreek voortdurend. Je zit daar voor een publiek, dat gewoon zit en luistert.

 

En naarmate de dag vordert, wegzakt.

 

In België, het uur na de middag, waar mensen een glas rode wijn gedronken hebben. Een ramp gewoon. Nee, dus hoe moeten we dat gaan doen?
Ik heb vorig jaar een lezing mogen geven in Johannesburg. Ik heb, denk ik, daar één van de mooiste ervaringen gehad, van publiek. Waarin dat het publiek regelmatig gewoon rechtstond. En riep: Yeah! Of: No!

 

En dat is typisch voor die cultuur daar?

 

Die stonden gewoon recht en die begonnen te roepen. En ik dacht in het begin echt zoiets van: what the hell is dit hier? Maar dat is fantastisch. Op een zeker moment begon daar een hele groep te dansen zelfs. Tijdens een filmfragmentje dat ik liet zien.
Oké, wij Belgen, wij gaan dat nooit doen.

 

Dat was misschien ook na dat glas wijn, tijdens de middag.

 

Nee, echt, dat zit gewoon in mensen hun cultuur. Misschien moeten we daarom iets meer wijn drinken, om dat wel te gaan doen. Maar ik heb overlaatst eens op een event gezeten, waar we moesten rechtstaan, elkaars hand gaan vasthouden en één of ander liedje mee gaan zingen. Please, doe me dat nooit meer aan. Ik vond dat vreselijk.
Maar ik denk wel: hoe kunnen we die mensen laten rechtstaan, laten bewegen? Want anders gaan ze het steeds moeilijker hebben, om zich te verplichten om te concentreren, te luisteren. Gaan ze niets hebben, niets onthouden, of ook niet openstaan voor de verhalen. En ga je, at the end, publiek hebben, dat niet geïnteresseerd meer is en sowieso gaat afhaken. Dus we gaan toch echt wel die schwung, die vibe, die Rock-'n'-Roll, kom op, wij zijn Belgen, wij zijn avant-gardistische mensen, die graag onnozel doen. Dus ik denk dat dat perfect in België moet lukken. Zonder dat we elkaars handje vasthouden en één of ander hippieliedje gaan zingen.
Ik denk dat er veel mogelijk is. Ik denk dat we daar echt wel gaan moeten over nadenken.

 

Nu, je hebt het boek al kort laten zien. Mensen die meer over het onderwerp willen weten, waar is het te bestellen?

 

Via onze website: trendwolves.com. Daar kan je het vinden en bestellen.

 

Oké Tom, in ieder geval, bedankt om jouw inzichten met ons te delen.

 

Graag gedaan, Kevin.

 

En u, beste kijker, bedankt voor het kijken en alweer tot volgende week.

Nieuwsbrief


Ontdek de nieuwsbrief
Advertenties