Walkie Talkies



Vind je deze video leuk? Klik hiernaast. Dank je ;-)
Sponsored by

Dieter Jacobs vertelt vandaag alles over radiocommunicatie op events. Kevin vraagt hem waarom deze oude technologie nog steeds zo actueel is. Wat je doet bij crisis situaties. En hoe je walkie talkies correct gebruikt zodat je communicatie niet in de soep draait.


04-03-2013 -  by Kevin Van der Straeten

Comments

Meld je hier aan om te reageren 





Transcript

Van harte welkom bij eventplanner.tv. Dieter Jacobs vertelt vandaag alles over radiocommunicatie op events. Ik vraag hem waarom deze oude technologie nog steeds zo actueel is. Wat doe je bij crisissituaties? En hoe je walkie-talkies correct gebruikt, zodat je communicatie niet in de soep draait. Dieter is hier voor de geknipte man. Hij is zaakvoerder van Walkies4events en crisismanager op verschillende festivals.

 

Dag Dieter, welkom in de studio.

 

Dank, Kevin, hi.

 

Vandaag hebben we het over walkie-talkies. Hoe komt het dat zo'n oude technologie nog altijd actueel is?

 

Ja, dat is wel bijzonder, want de technologie bestaat al 73 jaar. Maar ik denk dat het vooral eigenlijk komt door de snelheid waarmee dat je een gesprek kan opbouwen. En ook door de eenvoud, eigenlijk. Zo'n toestel heeft maar enkele knoppen. Een voor volume. Dan is er een knop om mee te praten. En als je die knop indrukt bereik je ineens een hele groep mensen. En tot nu toe is nog niet echt veel technologie die die snelheid kan evenaren. Vandaar dat het voor de hulpdiensten en ook voor andere sectoren sterk overeind blijft staan.

 

Nu, in die 73 jaar, in neem aan dat er nog iets van evolutie is geweest?

 

Absoluut. Er is zeker wel wat veranderd. Ik heb voor de sport een voorbeeld meegenomen. Dit is nu een toestel, dat is nog niet zo heel oud, 12 jaar geleden werd dat nog gebruikt door de Belgische Spoorwegen. Waarschijnlijk voor zijn degelijkheid, hij is ook volledig in metaal opgebouwd.

 

Dat is inderdaad een indrukwekkend toestel.

 

Inderdaad. Gelukkig zijn ze nu wel wat kleiner. Als je dit aan je broek moet hebben, de hele dag. Dat is niet zo prettig.

 

Discreet is het ook niet.

 

Nee, absoluut niet. Nu gaan we naar zoiets. Het kan zelfs nog kleiner dan dit. Maar het moet dan toch robuust zijn en sterk en dan zitten we daar ongeveer. Het is altijd nog groter dan een GSM-toestel, maar toch kleiner.

 

Ik zie op die ook al toetsjes staan. Dat is een digitale, neem ik aan?

 

Ja, klopt. De digitale toestellen, daar zijn we momenteel volop mee bezig, met de immigratie van analoog naar digitaal. De verschillen zitten 'm daar eigenlijk vooral in de bandbreedte, want dat is eigenlijk naar de toekomst toe een groot probleem. Het volledige radiospectrum komt helemaal vol te zitten door mobiele data en allerlei andere mobiele applicaties. Bandbreedte wordt dus echt een probleem en vandaar dat ze naar digitaal zijn gegaan. Eigenlijk kunnen we, omdat we zo'n frequentie hebben, 1 tot 3 gespreksgroepen op 1 frequentie doen. Dus dat is een groot voordeel. En digitaal heeft ook nog een heel hoop andere voordelen. Je kunt het heel eenvoudig in een netwerk gieten, door repeaters met elkaar te gaan verbinden. Dan kan je grote afstanden gaan doen. Dat kan allemaal met digitaal veel sneller. En een van de grootste voordelen, vind ik persoonlijk, is dat digitaal... daar zit eigenlijk een soort van klein applicatieding in dat uw stem van analoog omzet naar digitaal. En dat ding zorgt er ook voor dat uw stem er wordt uitgehaald. En voor in de evenementensector is dat wel heel interessant. Als je op plaatsen bent waarbij je heel veel...

 

Dat je niet al het achtergrondgeluid mee hebt?

 

Ja. Als je heel veel lawaai hebt dan kan je gewoon, als je tenminste in de micro praat... dan haalt hij gewoon jouw stem eruit en de rest filtert hij dan allemaal weg. Dat is allemaal mogelijk met digitaal.

 

En hoe zit het dan met vergunningen? Want ik herinner me nog voor deze toestellen had je in die tijd nog heel wat vergunningen voor nodig. Is dat hetzelfde gebleven?

 

Ja, de zendvergunningen. Wat er eigenlijk de laatste 15 jaar nieuw is dat er in Europa de vegunningsvrije toestellen zijn. PMR-446. Dat zijn eigenlijk semiprofessionele toestellen, dus de audio en de redundantie en zoiets dergelijks is allemaal wel te vergelijken, alleen...

 

Wat bedoel je met redundantie?

 

Dat is dat het ook sterk en stabiel is. Het blijft evenzo een walkie-talkie. Veel heeft het eigenlijk niet nodig, een volle batterij, twee, en je bent vertrokken. Dus vandaar dat het eigenlijk op die manier vlot kan werken. Die vergunningsvrije toestellen, die kan je dus overal gebruiken in heel Europa, maar er zijn wel wat beperkingen. De afstand in ontvangst is wel beperkt. Dus je zit maar met 500 milliwatt, dus dat is een halve watt send-vermogen. Dat wil zeggen, in bebouwde kom kan je daar tussen de 650-800 meter mee doen. Buiten is dat iets meer. En als je 'line of sight', zoals dat heet, zichtcontact hebt, gaat dat tot maximum 2 à 3 km. Voor evenementen moeten we daar wel voorzichtig mee omspringen, omdat vergunningsvrij wilt ook zeggen dat iedereen die frequenties mag gebruiken en als jij veel bezoekers hebt, loop je de kans dat die mensen zelf met vergunningsvrije toestellen op uw terrein komen. En zij gaan dan uw communicatie horen en misschien ook nog wel storen en daar kan je weinig tegen doen. Want het is vergunningsvrij, dus zij mogen dat bezitten.

 

Als je die andere frequenties hebt, kan nog altijd een bezoeker meeluisteren?

 

Ja. Het is zo, dat is wettelijk beschermd. Dus als je exclusieve frequenties hebt, die aangevraagd zijn bij het BPT, die huur je dan eigenlijk in, en BPT kiest dan exclusieve frequenties waar geen andere gebruikers op zitten. Als iemand dat zou afluisteren is dat strafbaar. Als iemand het zou storen, zeker.

 

En is dat met digitaal niet te beschermen, dat dat niet meer af te luisteren is?

 

Met digitaal, ja, zeker en vast. Daar heb je het grote voordeel dat het allemaal nulletjes en eentjes zijn geworden, plus dat het heel gemakkelijk is om dat dan nog eens te crypteren. Met 46 beats, of weet ik veel wat, kan je dat crypteren. We hebben ook zo eens een project gedaan voor het diamantmuseum in Antwerpen, waar het een heel hoogwaardige veiligheid moest zijn en on-afluisterbaar en dat kunnen we met digitaal wel garanderen.

 

Die walkie-talkies worden altijd geprezen omwille van het feit dat zo'n netwerk op blijft, zelfs in crisissituaties. Terwijl een GSM-netwerk natuurlijk er direct uit ligt. Toch zien we bij heel wat evaluatie-oefeningen dat die communicatie toch niet altijd zo vlot loopt en dat er toch kritiek is op die radiocommunicatie. Hoe komt dat dan?

 

Ik denk dat dat 2 redenen heeft. Dat kan een technische factor hebben, als we zien nu naar het nieuwe digitale netwerk van de hulpdiensten, daar hebben ze het probleem dat als er een incident is en hulpdiensten allemaal er nog bij worden gevraagd – die wordt opgeschaald, iedereen komt allemaal toe – dat er dan verschillende gespreksgroepen bij komen en dan kan je congestie krijgen. Dat wil zeggen: opstopping van communicatie. Dat is een technisch probleem. Maar, ik geloof ook heel sterk in de menselijke factor die het probleem kan zijn. En dan moet ik het nog eens even opsplitsen in 2 zaken: 1) de emotie. Als je collega's of jezelf betrokken bent in het incident, dan is de emotie die er nog in meespeelt - dus de manier waarop je dan gaat meldingen maken - zal zeker een rol spelen. Ik geef een voorbeeld, het incident op Koninginnedag in Nederland...

 

Apeldoorn, ja.

 

Ja, klopt. Op het moment dat dat gebeurde... politieagenten zagen hun collega’s plotseling op de grond, gewond liggen. Die begonnen onmiddellijk op die noodtoetsen te duwen en dan krijg je prioriteit. Maarja, als er 4-5 mensen dat doen, dan ligt het net blijkbaar ook plat, of wordt het toch gestoord. En dat is dan niet echt een technische oorzaak, maar eigenlijk een menselijke factor die op dat moment die emotie meespeelt. Het tweede ding is dat... 1 ding is heel belangrijk, als er zich een crisis voordoet, is er sowieso heel veel communicatie. Alles moet doorgegeven worden aan de centrale post, wat er is gebeurd. Tegelijkertijd zijn die medewerkers ook ongerust en ze willen weten wat er gebeurt, wat ze moeten doen. Dus een goede centralist is dan zeer essentieel. Iemand die de communicatie kan opvangen, die dat dan door koppelt naar de multidisciplinaire werking van de hulpdiensten. Zij gaan dan beleid maken, zij gaan dan terugkoppelen naar de centralist en zeggen: "Kijk, dit moeten jullie nu voorlopig doen. Dat is gekoppeld aan jullie intern noodplan. Dit zijn de maatregelen die jullie nu al kunnen nemen." Dus dat soort zaken, daar kan nog veel in verbeterd worden. Ik denk ook dat we bij die centralist, in zo'n situatie, ook moeten opschalen en dat het meerdere personen moeten worden.

 

Maar dan moeten dan ook echt experts zijn, mensen die gewend zijn om dat te doen?

 

Ja, inderdaad. Wij hebben zo’n team van mensen die daarin opgeleid zijn en we proberen dat zo goed mogelijk te doen. Maar, los daarvan, zo'n crisis... het is altijd nieuw. Noodplanning is geen exacte wetenschap, dus je weet nooit wat je op u gaat krijgen. En dan moet je proberen zo goed mogelijk te anticiperen. Niet zo eenvoudig, maar, wetende... het is chaos in het begin. Dat is normaal. En we moeten nu heel gewoon gefocust blijven werken. Dat is al heel veel.

 

 

Je vertelt, die emotie speelt enorm parten in die eerste communicatie. Hoe kan je dat voorkomen? Moet je daar mensen voor opleiden?

 

Ja. Oefenen is natuurlijk heel belangrijk. Maarja, natuurlijk, ik zeg het nog eens, die emotie is niet zo eenvoudig om dat te kweken. Wat we vooral doen, er bestaan een aantal tools, waarbij je opdrachten geeft aan centralisten die zij moeten verwerken. Dat wordt altijd maar meer en meer en meer. En dan kan je eigenlijk al zien of een centralist zenuwachtig wordt van het feit dat het aantal informatie enorm aan het opstapelen is en hij het niet kan verwerken. Of dat hij gewoon rustig blijft en zegt: "We gaan nu stap voor stap gewoon alles blijven doen." En dat is eigenlijk al iets gelijk aan oefenen.

 

Die centralist, dat is iemand die daar waarschijnlijk voor zijn job mee bezig is. Maar die mensen in de field, dat zijn vaak vrijwilligers die voor het eerst een walkie-talkie in hun handen hebben. Als organisator, hoe moet je je daar op voorbereiden?

 

Ik denk dat het ook niet verkeerd is dat organisaties af en toe eens denken aan een oefening te doen. Dat hoeft dan nog niet direct op het terrein te zijn. Je kunt een “table top”-oefening doen en daarin een aantal facetten opnemen. Onder andere, dat we ook kunnen zien van: "Kijk, wie zijn hier de key-personen?” Die key-personen worden nu verwacht om ineens naar het gemeentelijk overleg te gaan. Want er wordt opgeschaald. Een gemeentelijke fase wordt ingezet. Wie gaat dan de leiding nemen? Ik denk dat het heel erg belangrijk is dat iedereen weet van: “Wie zit aan het stuur? Wie neemt de beslissingen?" Dat dat vooral heel erg duidelijk is. En dan inderdaad die communicatie, die informatiestroom, dat daar over gewaakt wordt. Want het is opmerkelijk, iedereen kan wel samen zitten nu - en dat gebeurt in de CP-OPS - al die disciplines zitten samen en als alles rustig is dan wordt er inderdaad heel veel informatie aan elkaar doorgegeven. Maar als de centralist net tijd genoeg heeft om een radiocommunicatie rond te krijgen, hebben ze geen tijd meer om met de buurman te praten. En daarom is het zo belangrijk dat er dan op dat moment iemand is die daar achter staat. Een verbindingsofficier die gewoon ziet wat er aan het gebeuren is en die zegt: "Oké, dit en dit is heel belangrijk. Dit moeten we nu doorgeven." Want als we dan toch zo in een 'tunnel vision' komen, dan zijn we niks vooruit met al die multidisciplinaire samenwerking. Dat is nieuw en daar moeten we nu nog verder aan sleutelen.

 

Ik vond het in ieder geval een super boeiend interview. Bedankt voor je komst naar de studio. En u, beste kijker, bedankt voor het kijken en ik hoop dat u volgende keer ook weer op ons afstemt. 

Nieuwsbrief


Ontdek de nieuwsbrief
Advertenties