Hoe bepaal je wie waar zit bij de opmaak van de tafelindeling voor je evenement? Wie stel je aan wie voor? Laten mannen vrouwen voorgaan of was het net omgekeerd? Allemaal etiquetteregeltjes die die de meesten onder ons niet goed kennen. Yvette Verbeerst van Top Spreker is een expert terzake en mijn studio gaste vandaag.


19-05-2014 -  by Kevin Van der Straeten

Comments

Meld je hier aan om te reageren 





Transcript

Hoe bepaal je wie waar zit bij de opmaak van de tafelindeling voor je evenement? Wie stel je aan wie voor? Laten mannen vrouwen voorgaan of was het net omgekeerd? Allemaal etiquetteregeltjes die die de meesten onder ons niet goed kennen. Yvette Verbeerst van Top Spreker is een expert terzake en mijn studio gaste vandaag.

 

Dag Yvette, welkom in onze studio.

 

Kevin, goeiemiddag.

 

We gaan het vandaag hebben over etiquette. We leggen de link even met evenementen en we zullen eens een aantal tips misschien geven aan onze kijkers over hoe het precies werkt en hoe het dan hoort. Laten we starten bij de uitnodiging.

 

Ja. Het moment dat u de uitnodiging ontvangt... Eerst en vooral, degene die de uitnodiging schrijft, die moet het opendoen zoals het hoort. U moet weten wanneer dat het een tweedelige uitnodiging is, waar dat het programma moet staan: links. Het is niet zo van: ‘ik ga het hier of daar of waar zetten’, neen. Het hoort links, het is protocolair bepaald. Een tweedelige uitnodiging die bovenaan opengaat of een driedelige of één kaart… Waar wat moet staan en wie, wat, waar, wanneer, ... Dat dat heel duidelijk is. Want soms krijg je een paar dagen later nog een uitnodiging omdat ze iets vergeten zijn, het uur of zo.

 

Maar het is niet zo dat je je grafische man dan maar iets mag laten doen en…

 

Er zijn codes en je moet je aan de codes houden. Als je het formeel doet of je zegt: "Het is een formele uitnodiging of het is een… Ik maak het zelf creatief...". Maar toch zijn er dingen die horen.

 

Zijn er nog zo dingen waar we concreet op moeten letten als we een uitnodiging maken?

 

Ja, ook het juiste uur. Niet zo ongeveer, of: "je mag aankomen tussen dat en dat".

 

Vanaf acht uur precies.

 

Ja, wanneer kom je dan aan? Neen. Het begint dan. Dat, dat, dat. Dat moet eigenlijk uit... Dat de mensen weten naar wat ze komen, waarvoor dat ze naar wat komen.

 

Dresscode ook vermelden?

 

Ja, dresscode ook. Want anders... Dat is een drama. De dresscode... Dat is precies of ze hun gras hebben afgereden. Ze komen allemaal in dezelfde outfit, de jeansbroek. Neen.

 

Is iets verkeerd met een jeansbroek?

 

Neen, er is absoluut niets verkeerd, maar je moet weten wanneer dat je het draagt. Als erop staat: 'stadskledij', dan draag je geen jeansbroek. Meerdere mensen weten die codes niet. Er zijn maar vijf codes: stadskledij, lounge, je hebt dan ook nog avondkledij, je hebt ook nog gala, maar je hebt ook casual.

 

Wat verstaan we onder lounge?

 

Lounge? Dat is dus minder formeel dan stadskledij, dat wordt heel veel gebruikt. In Engeland staat dat er echt op. Je hebt de loungemuziek, maar je hebt ook de lounge als dresscode. Dat is minder formeel. Een das mag, het moet niet. Het is ook geen maatpak maar het is wel een broek en een jas van verschillende... Het meest formele lounge is dat met de knopen.

 

Laten we een stapje verder gaan. Je gasten komen toe, je gaat ze onthalen. Hoe doe je dat?

 

Wat zeg je dan? We hebben allemaal geleerd om met twee woorden te spreken, maar niemand weet hoe dat die woorden liggen. Dus, bijvoorbeeld, u zegt... Wat zou u zeggen als u ze ziet aankomen?

 

'Van harte welkom', en ik zou ze begroeten. 

 

'Van harte welkom', dat komt maar op de derde plaats. Dat is ook protocolair bepaald. Je moet eerst kijken wat er aankomt, en het is: ofwel ken je ze of je kent ze niet. Het is ofwel… Het is Kevin of meneer, of het is meneer de voorzitter, of het is een titel. Monseigneur. Dat is allemaal... 

 

Je begint met de naam of de aanspreking. 

 

Of de aanspreektitel, ja. En dan het moment van de dag: goedemiddag, goedeavond. En dan pas de verwelkoming.

 

En wat doe je als... Want dat heb ik dus regelmatig voor... Ik kan heel slecht gezichten onthouden en er komt iemand aan die je verondersteld bent te kennen en je weet het dan niet. Hoe ga je daarmee om?

 

Ja, ik vind het ook ambetant. Wat doe je daarmee?

 

Kan je er volgens protocol onderuit geraken of ben je sowieso gezien?

 

Je moet weten wie dat er aankomt. Eigenlijk moet je dat een beetje vanbuiten leren. Je moet je gasten kennen, dat wel. Ja, het is ambetant.

 

De mensen zijn toegekomen of zijn aan het toekomen. Moet je ook voorrang aan sommige mensen verlenen?

 

Ja, er zijn dus VIP's of er zijn eregenodigden of de gewone genodigden. Maar goed, wie komt eerst en wie laat wie voor. En hoe ga je ze begeleiden? Waar loop je, links of rechts? Of loop je een stap voor? Op de trap, wie gaat er eerst? Je moet door een draaideur... 

 

En waar loop je? Is het links of rechts, of voor?

 

Neen, de begeleider loopt altijd links. De belangrijkste persoon loopt rechts, staat rechts, ligt rechts als je daar ook al zou moeten... Altijd rechts. De belangrijkste persoon staat rechts van u, zit rechts. Dus ook aan tafelschikking. U zit hier, u nodigt uit, u bent de gastheer. De belangrijkste persoon zit rechts van u.

 

Dus we zitten eigenlijk al verkeerd.

 

Ja, maar het is één van onze codes van de studio, dus ik moet mij aanpassen.

 

Dat is waar. Nu, wat je vaak ziet gebeuren is, als man en vrouw bijvoorbeeld toekomen, dan zie je de man de deur opendoen en hij laat de vrouw voorgaan.

 

Ja. De algemene regel is: de man laat de vrouw voorgaan, de jongere laat de oudere voorgaan, en dan heb je zakelijk: de lagere functionaris laat de hogere voorgaan. U gaat dus bijvoorbeeld met de minister op stap. Wel, de minister gaat voor want u begeleidt de minister. Maar er is een uitzondering. Als je op café gaat of op restaurant, of de schouwburg, concertzaal, bioscoop, draaitrap, de trap... Dan gaan mannen voor.

 

En waarom is dat?

 

Dat is een regel van vroeger. Vroeger gingen dames niet op café of niet op restaurant. Moesten zij daar toch zijn, dan ging er eerst iemand gaan zien of dat het veilig was. De regel is gebleven. Dus u komt in een restaurant, als man ga je eerst binnen. U maakt dat de vrouw veilig is.

 

Nu, dat zijn regels, die komen voort uit de geschiedenis. Worden die dan op een gegeven moment ook niet geactualiseerd aan de omstandigheden van vandaag of blijven die altijd hetzelfde?

 

Dat blijft hetzelfde. Mannen en vrouwen worden ook niet geactualiseerd. U bent man of vrouw... 

 

Nee, maar omdat je zegt: 'In het verleden… Vrouwen kwamen niet op café.' Ondertussen is dat wel gebruikelijk.

 

Ja, hele dagen op café.

 

Sommige wel, ja.

 

Maar als ze begeleid worden door een man, dan gaat die man eerst voor. Stel dat er tien mensen zijn, dan moet je niet gaan beginnen etaleren. U start met een man en u eindigt met een man, en dan volgens dat het past.

 

Nu, op een evenement... De meeste evenementen zijn bedoeld om te netwerken, en dan ga je ook mensen aan elkaar voorstellen. Zijn er daar bepaalde regels die je moet volgen?

 

Wie aan wie voorstellen. Dus je hebt weer een jongere en een oudere… Maar u zegt evenementen, misschien is dat zakelijker. Dus de lagere aan de hogere. De belangrijkste persoon mag eerst weten wie de andere is. Dus als u iemand moet voorstellen… Ofwel stellen ze zichzelf voor, dat is geen probleem… Maar als u ze moet voorstellen, dan ga je je eerst richten tot de hogere om aan te spreken. Meneer, mag ik u… En dan ga je de andere voorstellen. En dan vice versa. U zegt ook nooit aangenaam. Ik wil dit maar zeggen, maar u weet pas achteraf hoe aangenaam het is.

 

Dus dat mag je niet zeggen.

 

Neen, neen. U hebt dat ook gezegd toen ik toekwam. Neen. Het is hetzelfde als smakelijk. Je moet eerst eten voor je kan zeggen dat het u echt gesmaakt heeft.

 

Maar dat is toch een gebruik dat veel mensen hebben.

 

Ja, maar dat is omdat ze niet weten wat gezegd. Nu weet je het, wat je moet zeggen. Eerst... 

 

Ik durf het nooit meer zeggen.

 

Persoon, moment van... Je weet het nu, wat je moet zeggen. En je moet inspelen op… Ze stellen u voor... Je moet altijd daar een specifieke zaak bij zeggen. Het is een familieband of een zakelijk... Je moet altijd de relatie zeggen, zodanig dat die twee mensen met mekaar kunnen praten en dat ze niet zeggen aangenaam, de armen over mekaar en de benen... Er gebeurt niks meer.

 

De meeste mensen beginnen dan over het weer te praten.

 

Over het weer praten... Dat weer... Neen, dat gaat niet.

 

Een ander heikelpunt op evenementen is de tafelschikking. Je bent op voorhand bezig met wie moet waar zitten.

 

Het verschil... Zijn er verschillende tafels of is er één tafel? Als er één tafel is, het is een lange tafel bijvoorbeeld, dan heb je de Engelse of de Franse tafelschikking. De Engelse schikking is gastheer en gastvrouw, op het uiteinde zitten zij. Het kan ook zijn: een gastheer en een medegastheer. Ik zeg niet altijd dat dat een vrouw en een man moeten zijn. Wie organiseert en degene die daarbij hoort, die zit dan daar. Dus dat is de Engelse tafelschikking. De Franse tafelschikking is weer die lange tafel, maar er zit niemand op de uiteinden en gastheer en gastvrouw zitten recht tegenover mekaar, of gastheer en medegastheer. En rechts van de ene gastheer zit de belangrijkste persoon, en aan de andere kant zit ook een medegastheer... Zit ook rechts daarvan de belangrijkste... 

 

Je zegt belangrijkste persoon... Als je een zakelijk evenement organiseert en je nodigt een aantal klanten uit, hoe ga je dan bepalen wie de belangrijkste persoon is?

 

Dat is afhankelijk van hoe belangrijk hij voor u is.

 

Dat is het uitgangspunt?

 

Ja, ja. Hoe belangrijk dat hij voor u is... Dat is zakelijk, maar protocolair daar moet je niet nadenken. Daar neem je het boek van het protocol, en daar heb je 187 voorgangers voordat u eraan komt. Dus dat is allemaal met nummer... 

 

Verdorie, ik mag al niet meer mee aan de tafel.

 

Ja, dat is niet moeilijk. Dus we weten wie waar...

 

En als je de tafels... Als je wel verschillende tafels hebt? Want dat zie je heel vaak op grote galadiners, van die mooie ronde tafels.

 

Je hebt altijd een eretafel. Hebt u één tafel, één eretafel, dan zit gastheer en gastvrouw of de gastheer aan de dezelfde tafel. Heb je twee eretafels, twee tafels, dan moet je links de gastvrouw en rechts de gastheer... Dus ze zitten niet aan dezelfde tafel. Maar zijn er dan weer drie tafels, dan moeten ze wel weer aan dezelfde tafel en gaat er dan een ander bevriend echtpaar of een ander zakelijk koppel die andere tafels voorzitten. Dus één tafel blijf je bij mekaar, twee tafels niet, drie en meer wel... Gastheer en gastvrouw zitten aan dezelfde tafel en dan heb je andere tafels waar dat je iemand zegt: "Hier zetten we dat koppel als gastheer, gastvrouw van die tafel."

 

Dan komen we aan het eten zelf, de tafelmanieren. En ik zie je al lachen meteen. Is daar veel werk?

 

Ja, heel wat werk aan de winkel. Ik ben hele dagen gaan praten voor societeiten, voor... Ik leid ook butlers op. Het mesje snijdt aan twee kanten. Het is zowel de gastheer en de gastvrouw die moeten opgevoed worden, ofwel degene die, de butler of degenen die opdienen.

 

Wat zijn zo de flagrantste fouten die mensen aan tafel maken?

 

De servetten. De servet, wat zij daar allemaal mee uitsteken… Hoe moet je ze op uw schoot leggen, dat is altijd... Wanneer? Vanaf het moment dat je aan tafel gaat, leg je je servet op je schoot. Ze moet wel in een driehoek liggen. Je gaat van de tafel, want tegenwoordig… Ze moeten roken of ze moeten naar buiten of er is een oproep. Ze moeten iemand opbellen.

 

Mag dat, aan tafel je telefoon laten aanstaan?

 

Je mag hem niet op de tafel leggen, maar het kan best zijn dat je moet bereikbaar zijn. Dus dan... Trillen, he. Dus dan ga je van de tafel, dan ga je je eventjes excuseren of je zegt: "Ik kom zo terug." Maar dan, die servet... Ze ligt op de stoel of ze ligt op de leuning of ze ligt op de grond of ze hebben ze mee. Neen. In een kleinere driehoek. Ze ligt al in een driehoek. Nog eens, plooi een kleinere driehoek, links van u. Dat wil zeggen: ik kom terug.

 

En waarom een driehoek?

 

Dat wilt zeggen... Dat is de code. Dat is zoals de rode lichten, waarom is het rood? Kan u dat uitleggen, waarom dat het rood...? Neen, maar je weet wel dat je moet stoppen. Ja, maar daarop wordt u beboet, maar op de sociale vormen en op de codes... Men zou moeten weten hoe het hoort.

 

Zo zijn er toch nog een aantal zaken. Er zit iets tussen je tanden.

 

Neen, dan beginnen ze met twee handen... Maar dan ziet iedereen dat er daar wat verkeerd gaat lopen. Er zitten graten... Je haalt ze gewoon uit en je legt ze op je bord. Maar je moet daar niet met twee handen beginnen: 'Oh, er zitten graten...'. Neen, heel eenvoudig.

 

En als de soep bijna op is? Bord naar voor, naar achter, opzij?

 

Neen, laten staan. Het laatste lepeltje is voor het soepbord.

 

Dat blijft gewoon liggen.

 

Ja.

 

Misschien om af te sluiten dan, aan tafel. De speech.

 

Ja, de tafelspeech. Je mag zeker niet beginnen speechen als er nog niks in hun maag ligt, want dan beginnen ze met bestek te spelen of het glas te... Wanneer mag ik tafelspeechen? Na het voorgerecht. In het begin kan je toasten, want dat is ook zoiets, een toast doen. Met de jas dicht. Meestal staan ze daar met de jas open. Neen, toasten... Met de steel... Uw glas met de steel vasthouden.

 

Nooit bij het glas gaan.

 

Neen, je moet het niet opwarmen. Met de steel, en hoe dan ook... We hebben hier niets om te drinken, ik zou het u tonen.

 

We zullen straks eentje gaan drinken.

 

Dus toasten... Dan zetten ze zich neer.En na het voorgerecht, dan kan je speechen. En dat mag niet langer dan tien, twaalf minuten duren. Tafelspeechen is ofwel een korte speech van drie minuten... Dat is een gelegenheidsspeech, je wilt iets zeggen... Is het een voorbereide speech... Je moet die of die... En een speech om te bedanken, stel voor dat diner. Dan is dat nadien, na het hoofdgerecht.

 

En als je iemand op een evenement echt wil bedanken? Met bloemen of… Zijn er daar bepaalde regels voor?

 

Dat is ook nadien en dat is ook met die boeketten... Hoe neem je dat vast? Ik leer hen dat. Je hebt er die daar met boeketten afkomen… Hetzelfde bij de kleine geschenkjes, de relatiegeschenken. Je zet dat daar niet, dat wordt altijd persoonlijk aangereikt. Is iemand toevallig weg, dan staat daar geen geschenk. Je moet dat brengen wanneer die persoon er terug is.

 

Ik heb zo de indruk dat we maar het topje van de ijsberg... 

 

Ja, er zijn echt heel veel mogelijkheden en veel mensen... Er zijn veel kosten. Of veel dingen die ze weten maar waarvan ze niet echt het specifieke weten. Want het zijn de kleinste details die de grootste verschillen maken.

 

We zullen allemaal bij jou een opleiding moeten komen volgen.

 

Dat is goed.

 

Yvette, superbedankt voor je komst naar de studio.

 

Dankjewel, Kevin.

 

En u, beste kijker, bedankt voor het kijken en alweer tot volgende week.              

Nieuwsbrief


Ontdek de nieuwsbrief
Advertenties